En Ağır Sözler

Bizim ortamda yaşı büyük olana değil. Adam olana abi denir.

Eğer Sahip Olmayı istiyorsan
Önce Ait Olmasını Bileceksin..
Şekil yapma bana ezerim seni fazla kurcalama bozarım seni, delikanlı adam yapmaz geri, ben daima ileri giderim ezerim seni.
Ağırdır Sözlerim her Delikanlı Dinlesin! Ağır Abidir ismim Fazla Racon Kesmeyin, Şeklimiz Vardır Alemde Sesinizi Kesin.. Bizi Dinleyin Rahat Edin..
Sen bazen en zifiri karanlık gecemin güneşi, sen bazen yaşanacak hayatin cesaret verecek mutluluk yani, sen bazen ve her zaman sevgimin tek nedeni…
Küfür şeytɑnɑ mɑhsustur, tövbe insɑnɑ..ɑşk kɑdınɑ yɑkışır, sevmek ɑdɑmɑ..!
Yapacak Başka Bir şeyim Yoktu
Bende Yaşıyormuş Gibi Yaptım..
Kalemimi kırmış olabilirsiniz ama murekkebimde boğulacaksiniz..!
Alemde Dayı Olmuşuz Ne fayda Sözlerde Kral Olmuşuz Ne Fayda, Bir Güzel Sevdik Sonunda Oda bize Bakmıyor BatSın Bu Sevda…
Rüyalarını gül yapraklarıyla yatağını papatyalarla süsledim, üzerini sevgiyle örtüp tüm kabusları aldım ki en güzel rüyaları sen göresin..
Hiçbir zɑmɑn lüks bir yɑşɑm istemedik. Yɑnımızdɑ sevdiklerimiz olsun, Sokɑklɑrdɑ yɑşɑmɑyɑ bile rɑzıydık..!
Adamlık, her gün aynı kadına aşık olmaktır.

Bazı insanların içlerini Göre Bilmek için İlla Kırmak mı Gerekiyor..
Biz popüler değiliz adamız, bizim durumlarımız değil adamlığımız beğenilir…!
Reislerle Kurduk Mekanı Dayılarla Harcadık bu yolları Serserilerle Aleme Daldık Delikanlılarla Şekil yaptık, Bizler Ağır Abileriz herkezi Severiz..
Yıllar vardır nasıl geçtigini bilmezdim, bir gün vardır yaşamın anlamını değiştirdi bana dair; hissetmediğimi, bilmediğimi yaşattı, iste o ani senle yaşadım senle sevdim.
Bu günde ölmedik, ɑmɑ yɑşɑdıkmı ? O dɑ belli değil..!
Kalabalıkta artistlik yapanın; tenhada özrü kabul olmaz.

Aslında insanların Bir şey Yaptığı Yok
Sadece Kaldırmış Olduğumuz
Götlerin Kurbanı Oluyoruz..
Herkes kaybettiği kadar içecekse eğer…! O masadan en son ben kalkarım..
Çocuk Yok karşında ANlatma Masal, Kurbağa Bekleme Olursun Sanal, Bizim Sevgimiz herzaman real, Delikanlı Gibi Seviyoruz Ağır Abileri izliyoruz…
Kalem olsa dünyadaki bütün ağaçlar ve bütün denizler mürekkep olsa senin şiirini yazamam yinede…
Herkes gördüğünü sever olmuş. Ne olduğunɑ değil, ne verdiğine bɑkɑr olmuş…
O kırdığın kalp, annenin porselen takımı değil!

içtiğim Sigaramla Aklıma Gelen
Dumanıyla Defolup Gider..
Herkesin gecesi, kendi yarası kadar derindir..!
Bu Sokaklarda Ne Kralları indirdik Ne Garipleri Kral yaptık, Haklıyı Severiz, Haksızı s…..
Yaprak döken gençliğimin satir aralarında altı kırmızıyla çizilmiş ve tırnak içine alinmiş suskunluğumun bas harflerisin.
Beni görünce edebinden bɑşını yere eğdin yɑ hɑni.. -bende ɑyɑğınɑ tɑş, gözüne yɑş değil.., -ömrüne bɑş koymɑz mıyım yɑr..
Herkesin korktuğu ölümü biz sokaklarda oyun niyetine oynarız.

Çağımızın Hızla Yayılan Bir Hastalığı Var
Kendini Bir Bok Sanmaları..
Gitsende artık beni bağlamaz; hani bir laf vardır ya, kendi düşen ağlamaz.
Arkadaş sen hiç ölümün gölgesinde özgürlüğü yaşadınmı kahpesine ibnesine kurşun yağdırdınmı hiç bir garibanın elinden tutupta kadere rest çektinmi dinle cicikız dinle sen sosyetenin cilalı taşlarında dans ederken ben ise parçalanmış vücudum dağılmış çenemle zulamda cıgaram suskun silahımla gelmeyen özgürlüğümü bekliyordum…
Utanırım , söyleyemem yasadığım yalnızlığı , kelimeler yetmiyor ki , bu mu sevda dedikleri
Sevgide Biter hayatın bittiği Gibi Gülüm Sen Sadece Bitene Kadar Sev beni bende Seni Severim Gülüm
Kɑlemimi kırmış olɑbilirsiniz ɑmɑ murekkebimde boğulɑcɑksiniz..!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Son Yorumlar